
یا داوُد اِنّا جَعَلناکَ خَلِیفَةً فِی الاَرضِ"(ای داوود! ما تو را جانشینی بر زمین قرار دادیم!) دقت کن! ببین خدا که را خلیفه می کند! داوود، به معنای محبوب است. "داو" "ود" است، "مداوا کننده" با "محبت" است. اهل حال است. ( مناجات خوان) ی با صدایی زیبا و الهی است. سرشار از عشق است. زیبایی شناس است. دل انگیزترین نیایش ها از آن اوست. طبیعت را می شناسد، آنچنان که کوهها و پرندگان با او هم آواز می شوند ... خداوند اینچنین کسی را خلیفه ی خود می کند، نه یک آدم عصبی و قلدر و پر از خشونت را. نه کسی چون "جالوت" و "بخت النصر" را. نکته را دریاب. خدای ما یک خدای با حال و زیباست که زیبایی را دوست دارد. اهل عشق و...
ادامه مطلب